Hier vind je een inkijk in mijn gesprekken met ChatGPT. Ik heb alleen schrijffouten, te langdradige stukken en te persoonlijke informatie eruit gehaald.

Voor mij werkt ChatGPT als een bibliotheek en een archief van menselijk weten, maar ook als een soort RAM-geheugen: een tijdelijk werkgeheugen en notitieblok waarop ik mijn ideeën kwijt kan. Tegelijk is het een spiegel, omdat ik er reflectie mee krijg op wat ik schrijf, denk en doe. En het is een ideale bezigheid in plaats van gedachteloos scrollen: op de wc, in bed of onderweg.

Tegelijk weet ik dat het gebruik van AI niet onproblematisch is. Het is schimmig met auteursrechten, ik help er het technofeodalisme mee trainen, en toch wil ik er gebruik van maken en onderzoeken wat AI kan brengen. Het is makkelijk om het hele medium af te doen als ‘nep’, ‘lui’ of ‘troep’, maar nieuwe media zijn vaker zo ontvangen. Toneel gold ooit als liegen en romans als laagstaand, in ieder geval minder verheven dan poëzie. Elk nieuw medium brengt nieuwe mogelijkheden én nieuwe problemen met zich mee.

Door deze gesprekken te delen hoop ik vooral zichtbaar te maken wat AI mij brengt. Zonder ChatGPT zou deze blog er waarschijnlijk nooit zijn gekomen. Ik zie het gebruik ervan daarom als een sprong in het diepe: iets waarvan ik de mogelijkheden wil onderzoeken, zonder de nadelen weg te poetsen. Juist omdat ik er zoveel aan heb, moet ik streng op mezelf blijven en me ook blijven informeren over de slechte kanten ervan.